Wow, ik heb sinds Zodiac van David Fincher niet zo aan de buis gekluisterd gezeten als gisteravond bij Knowing. De film van Alex Proyas was veel beter dan ik had verwacht. Nicolas Cage heeft in wisselende films gespeeld de laatste jaren, van drollen als Ghost Rider tot toppers als Adaptation en Lord of War. Net als in Next kan Cage in Knowing in de toekomst kijken, zij het aan de hand van numerologie. Als kijker loop je weliswaar telkens voor op de protagonist, maar helemaal weten waar het heen gaat doe je ook niet. Het acteren, het camerawerk, de montage, de special effects, de muziek dienend, het is allemaal precies goed. Knowing is een sciencefiction film die zich afspeelt in het heden. Maar wat is hier de science? De film zorgt voor veel discussie tussen creationisten en darwinisten. Zonder te veel te verklappen is er filmisch volgens mij een slim compromis gemaakt.
Het nieuws van zijn dood is al bijna een week oud, maar terugkomend van vakantie krijg ik nu al browsend pas een indruk van de impact. De BBC heeft een aardige samenvatting van de dreun die voelbaar was op het web: Google dacht aan een DoS attack, Yahoo News boekte een nieuw record en Twitter ontplofte. Inmiddels vliegen zijn cd’s met alle hits de winkel uit en ben ook ik de docu Living with Michael Jackson aan het downloaden. Nog een keer zijn moonwalk dan.
Drie weken door Italië getoerd. Rome gezien, heerlijk geluierd en gegeten in Toscane, Florence meegepikt, bakken aan de Bloemenriviera en geshopt in Milaan. Prachtland. Hier staan de foto’s.
Is er naast de iPhone 3GS, de verkiezingen in Iran, Brinkmans internetheffing en de dood van Michael Jackson nog iets gebeurd?
Eindelijk een waardige opvolger voor m’n oude eerstegeneratie 4 gb iPhone: de iPhone 3G S. Een betere batterij en alle features die ik in de 3G al had verwacht. Meer details bij Bright.
Roger Federer (1981) wint eindelijk de finale van Roland Garros en is daarmee meteen ook de beste tennisspeler aller tijden geworden. Alle grote Grand Slam titels staan nu op zijn naam (de zesde speler die dat lukt), 14 Grand Slam titels in totaal (evenaring Pete Sampras) en 19 maal finalist (evenaring Ivan Lendl). En over een maand is weer Wimbledon.
Allemachtig wat een vertoning. Wilders pakt 4 Europese zetels met een holle, populistische, conservatieve retoriek die leunt op de angst en de onwetendheid van het electoraat, domineert vervolgens het debat als een botte bully en de rest zit er bij en laat zich meeslepen. Op Pechtold en Halsema na dan, maar ook zij laten zich verleiden om Wilders’ spelletje te spelen. Dit is politiek Nederland anno 2009: geen inhoud, geen progressiviteit, geen idealen, geen optimisme, geen visie. Een intrigant die zich als stoorzender opstelt en louter loze proteststemmen vergaart en de politieke desinteresse van het volk uitwoont; de politiek graaft op deze manier zijn eigen graf, een debat heeft zo geen zin. ‘Ik dacht dat we het over Europa gingen hebben’, zei Pechtold aan het einde. Inderdaad, dat dacht ik ook.
Op de persoonlijke site van Erwin van der Zande. Hij is hoofdredacteur van Bright maar kijkt verdacht veel films. Mailen kan naar erwin at vanderzande punt com.
Recente reacties