The Hurt Locker van Kathryn Bigelow is vannacht de grote winnaar geworden bij de Oscars. De film over de explosievenopruimingsdienst in Irak is al uit 2008 en kan een sleeper hit genoemd worden. Begonnen op festivals belandde hij vorig jaar alsnog in de bioscopen in de VS en Europa. The Hurt Locker won maar liefst zes Oscars, waaronder voor beste film en als eerste vrouw beste regie voor Bigelow. Daarmee versloeg ze haar ex James Cameron die was genomineerd voor Avatar in dezelfde categorieen.
iPhone case door Roberu (48 euro)
Empire Merino Tee door Outlier (55)
Wood case for iPad door Vers (60)
Nina door Eric Smit (19,95)
La Palangre door Les Queues de Sardines (?)
Miltzen Crystal door Moscot (216)
In Crazy Heart speelt Jeff Bridges een countryzanger die zijn beste jaren achter hem heeft, maar nog steeds net zo hard zuipt en rookt. Een soort Dude uit The Big Lebowksi maar dan in Nashville. Of The Wrestler van 2010 als je wilt. Hij krijgt wat met een veel jongere journaliste, gespeeld door Maggie Gyllenhaal. En hij krijgt wat lucratieve optredens toegespeeld door zijn oude leerling, een succesvolle countryzanger vertolkt door Colin Farrell. De film maakt geen grote gebaren, hij is bedeesd en fijngesnaard. Beetje zoals de tagline zegt: the harder the life, the sweeter the song. Dat is de verdienste van schrijver-regisseur-producent Scott Cooper die met Crazy Heart debuteert. De nominaties voor Bridges en Gyllenhaal zijn verdiend. Vannacht weten we meer.
Jammer, Legion is geen goeie film. God is de mensheid zat, stuurt zijn engelen vermomd als zombies om ons allemaal, en een ongeboren baby in het bijzonder, uit te roeien en welgeteld één aartsengel met een tas vol machinegeweren plus een paar pomphouders weten dit leger des onheils tegen te houden. Sure. Paul Bettany doet als aartsengel Michaël zijn best, maar de plot vertoont meer gaten dan draden. Zelfs als horrorfilm te slap.
Nordwand slaat op de noordwand van de Eiger, een van gevaarlijkste beklimmingen in de Alpen. De film vertelt het waargebeurde verhaal van de Duitse alpinisten Toni Kurz en Andreas Hinterstoisser. Het is 1936, het jaar van de Olympische Spelen in Berlijn en de propagandamachine van de nazi’s heeft de nog onbedwongen wand bestempeld tot uitdaging en de twee, hoewel beslist geen nazi’s, gaan de uitdaging aan. Regisseur Philipp Stölzl heeft een juweel gemaakt. De heroische en historische tocht is schitterend in beeld gebracht. De spanning is voelbaar, vooral wanneer ze dreigen dood te vriezen en jij snipverkouden op de bank ligt. Sterk is ook het dramatische dilemma tussen een gewonde klimmer terug naar beneden brengen of hem aan zijn lot overlaten en voor eigen succes naar de top gaan. De film heeft veel oog voor details. De klimuitrusting bijvoorbeeld met zelfgesmede haken, ijzeren zekeringen en klimtouwen nog gewoon gemaakt van hennep in plaats van nylon. De kleding is ook prachtig met veel ruw katoen, onbewerkt canvas en wol. NB: Polyester werd in deze tijd uitgevonden, net als nylon trouwens, maar verscheen pas begin jaren vijftig op de markt.
Abstract Sky tights door BlackMilk (58 euro)
Holster door YMYL (94)
Backpack door Twelve South (22)
Redgreen Glasses Bress door Project No. 8 (205)
GF1 door Panasonic (730)
Max Thunder jeans door Acne (190)
De aanloop heb je via deze blog kunnen volgen, het echte werk staat in het nieuwe nummer van Bright magazine. In My First Baby schrijf ik over mijn ervaringen tijdens de zwangerschap en na de bevalling, en over de gadgets die op Eve heb getest. Arm kind. De tekst staat integraal online, maar in het magazine zie je de geillustreerde versie met foto’s gemaakt door Yke.
Recente reacties