Afgelopen donderdag was ik weer even te gast bij RTL Boulevard naar aanleiding van dit nieuws. Niet in de studio maar op locatie als pseudo-hacker die een auto kraakt door het signaal van een draadloze autosleutel op te vangen, kraken en dupliceren. Hartstikke in scene gezet maar het is een tof item geworden.
M’n verwachtingen waren niet al te hoog gespannen, maar Sophie Hilbrand die zichzelf klaar vingert, dat moet je natuurlijk gezien hebben. Nou, ik heb het gezien. En het was wel ok. Hilbrand is fotogenieker dan ze zich normaliter voordoet. Waldemar Torenstra mag er ook wel zijn. Ze zijn een mooi koppel. Maar een mooi koppel, stoere Nikon camera’s en een Jeep Wagoneer zijn niet genoeg: Zomerhitte is een flutfilm.
De steiger bij ons appartement is in aanbouw. Net op tijd voor m’n verjaardag. Als het weer mee zit dan. Laat die zomer maar komen!
Waaronder een man die in een jaar ruim 10.000 pond uitgaf aan 300 mobiele telefoons en meer schuld heeft op zijn creditcard dan in zijn hypotheek.
Drie broers maken op initiatief van de oudste een trip door India op weg naar hun moeder en zijn op zoek naar hun onderlinge band. De rest is compleet Wes Anderson. Daar bedoel ik mee dat je nergens echt de vinger op kan leggen wat voor film het is behalve een Anderson film, maar dat die wel heerlijk is, mede dankzij de geweldige artdirection. Anderson heeft duidelijk iets met familie. Dat liet hij ook al zien in The Royal Tenenbaums en The Life Aquatic With Steve Zissou. The Darjeeling Limited doet me denken aan die spaarzame trips die ik met mijn twee broers alleen had. Eén om precies te zijn. We zijn een keer met z’n drieeën - hoe toevallig - naar de film geweest, The Doors van Oliver Stone. Dat was 17 jaar geleden. Misschien moeten wij ook maar naar India.
Deze zomer willen we naar de VS, wat wil je met die dollar, maar we kunnen ook nog een weekje weg in april. Waarheen? Een manier is om te kijken waar je al bent geweest. Visited Countries van Douwe Osinga geeft een aardig overzicht. Mijn teller staat op 18 landen, inclusief Nederland. Da’s 8 procent van de wereld. Er ligt dus nog een wereld voor me open.
Ik heb een nieuwe favoriete serie naast Lost. Hij heet Dexter, werkt als bloedanalist bij de politie van Miami en is in zijn vrije tijd seriemoordenaar. Ik heb net het eerste seizoen afgekeken. Knap hoe het verhaal over twaalf afleveringen is uitgesmeerd. Hoofdrolspeler Michael Hall is bekend van Six Feet Under, de serie die mij weer tot seriekijken aanzette, waarin hij een homoseksuele begrafenisondernemer speelde. Hij komt uit een goed jaar. De voice-over in Dexter is ook erg prettig. Ik hou sowieso van voice-overs. Morgan Freeman in March with the Penguins. Ricky Jay in Magnolia. Billy Bob Thornton in The Man Who Wasn’t There. Benieuwd hoe Dexter verder gaat in seizoen 2 dat ik al binnen heb. Het derde start later dit jaar.
Vier Oscars voor No Country for Old Men: beste film, beste regie, best bewerkt scenario en beste mannelijke bijrol voor Javier Bardem. Eindelijk een zware Oscar dus voor de Coen broers. Beste mannelijke hoofdrol ging zoals verwacht naar Daniel-Day Lewis in There Will Be Blood. Origineel scenario ging verdiend naar Juno, animatie naar Ratatouille. Drie filmtechnische Oscars gingen naar The Bourne Ultimatum.
Het beroemde heroische gedicht Beowulf dat met veel bloed en borsten groots in beeld is gebracht. De CGI is knap gedaan, maar waarom blijven ogen zo moeilijk? De doodse ogen ‘verraden’ de boel en dat leidt af. Terwijl zelfs de oogleden met motion capture zijn ingelezen. Het personage dat op Angelina Jolie is gebaseerd, leidt ook af - op een prettige manier. Maar als film? Ebert vat het goed samen: ‘I saw the movie in IMAX 3-D, and like all 3-D movies it spends a lot of time throwing things at the audience: Spears, blood, arms, legs, bodies, tables, heads, mead, and so forth. The movie is also showing in non-IMAX 3-D, and in the usual 2-D. Not bad for a one-dimensional story.’ Beowulf verschijnt 9 april op Blu-ray.
Winnaar van de KPN Publieksprijs op het filmfestival in Rotterdam dit jaar en genomineerd voor een Oscar. Persepolis is een verfilming van de autobiografische graphic novels van de Iraanse Marjane Satrapi. Ze groeit op tijdens de sjah, maakt de islamitische revolutie mee, vlucht naar Europa, keert gedesorienteerd terug maar houdt het in het ‘moderne’ Iran ook niet uit. De titel verwijst naar de oude hoofdstad van Perzië. Het verlangen naar een dictatuur die iets milder was. Wreed als dat je werkelijkheid moet zijn. Denk overigens niet dat de film het van Ratatouille zal winnen.
Aanstaande zondag is de uitreiking van de Oscars live en gratis te volgen op Film1 in het UPC Digital pakket.
