vanderzande.com

Icon

"A hunch is creativity trying to tell you something"

Under The Skin ****

Under The Skin

De Britse regisseur Jonathan Glazer is al bestempeld tot de erfgenaam van Stanley Kubrick. Zo ver wil ik (nog) niet gaan, maar ik zie de gelijkenis. Under The Skin heeft wel wat weg van 2001; beide scifi films met een abstracte verhaallijn en schitterende artdirection. Je moet er van houden, want Under The Skin neemt de kijker bepaald niet bij de hand. De film is meer art movie dan je van Kubrick gewend bent. Scarlett Johansson speelt een alien die om een of andere reden, energie waarschijnlijk, mannen naar haar ‘hol’ (een vrijstaand huis in een niet nader genoemde plaats ergens in Schotland vlakbij de kust) lokt waar ze, lekker gemaakt door sexuele avances door Johansson, verorberd worden in een zwarte gelei. Ja, dat bedoel ik. Dialoog is er amper en er is ook nog een zwijgzwame motorrijder die Johansson af en toe bijstaat. Waar het personage eerst nog systematisch mannen verslindt, krijgt haar nieuwsgierigheid naar mensen de overhand, waarbij ze zelf prooi wordt. Dat is waar je het mee moet doen als verhaallijn, maar boy, wat zijn de beelden geweldig. Je gaat niet onthouden waar de film over ging, maar de beelden (en de scene aan het strand) blijven je altijd bij. Under The Skin gaat 25 september in Nederland draaien, waarschijnlijk in filmhuizen. Als je wat meer recht-toe-recht-aan action scifi met Johansson wil, check dan Lucy die vandaag in première gaat.

NB: Volg op Pinterest m’n complete kijklijst.

Her *****

Her by Spike Jonze

Ik hou van Her. De nieuwe film van Spike Jonze (Being John Malkovich, Adaptation, Where the Wild Things Are) is zowel visionair als in bezit van een grote ziel.

We volgen in de nabije toekomst Theodore Twombly, een magistrale rol van Joaquin Phoenix. Theodore woont in LA, heeft net een zware relatiebreuk beleefd, kan veel van zijn emoties kwijt in zijn werk waarin hij liefdesbrieven schrijft voor derden, en meldt zich aan voor een nieuwe dienst: een persoonlijk besturingssysteem voorzien van geavanceerde artificiële intelligentie die kan leren en in staat is gevoelens te ervaren. Hij communiceert er telefonisch mee; het OS is alleen een stem dat zichzelf Samantha doopt. De stem is met Scarlett Johansson perfect gecast. Theodore valt voor haar, maar zit zichzelf vervolgens emotioneel in de weg. De rest moet je vooral zelf gaan kijken.

Het verhaal is een prachtige uitvergroting van onze huidige relatie met technologie. We zijn vergroeid met onze smartphone en vertrouwen hem (haar?) onze geheimen en verlangens toe. Waar staat die relatie over tien jaar? Her toont in dat opzicht een vooruitziende blik.

Daarbovenop is Her wonderschoon geschoten, met knappe artdirection, een warm Instagram-kleurenpalet en een heerlijke soundtrack met muziek van Arcade Fire en Yeah Yeah Yeahs’ Karen O. En check die hoge broeken van Theodore dan! Wordt geheid een nieuwe trend, die nerd look.

Ik heb de afgelopen tijd diverse sterke films gezien, zoals American Hustle, The Wolf on Wall Street en The Secret Life of Walter Mitty, maar Her is een klasse apart wat mij betreft. Een moderne klassieker die nog lang zal nagalmen. Kom maar door met die Oscar.

Her verschijnt 27 februari in de reguliere bioscoop.

The Secret Life of Walter Mitty *****

The Secret Life of Walter Mitty

De recensies van The Secret Life of Walter Mitty zijn nogal uiteenlopend, maar ik ging voor de bijl. Ja, Ben Stiller, die naast de hoofdrol ook de regie voor zijn rekening nam, heeft afgekeken bij Wes Anderson. Er zijn slechtere inspiratiebronnen denk ik dan. Stiller weet er bovendien zijn eigen draai aan te geven. Hij blijft dichter bij Hollywood dan Anderson, maar laat door ingetogen spel meer ruimte aan de kijker. Wanneer de gemoederen oplopen, vlucht Mitty dagdromend naar zijn fanatasiewerkelijkheid. Daar kan en doet hij wel alles. Pas wanneer hij in de echte wereld daad bij gedachte voegt, neemt het dagdromen af. Stiller heeft het oude korte verhaal dat al eens in 1947 is verfilmd een moderner jasje aangetrokken: online dating, Life magazine dat op de schop moet en online verder gaat, bezoeken aan Groenland en IJsland, longboards, karaoke. Ik vond het een heerlijke film. De film voelde zelfs als een ode aan cinema als droomfabriek. En dan zit er ook nog een Lada Niva in – m’n eerste auto. Dan kun je bij mij niet meer stuk.

The Wolf of Wall Street *****

The Wolf of Wall Street

Scorsese laat met zijn nieuwste feature, The Wolf of Wall Street, zien dat hij nog steeds een meesterfilmer is. Hoofdrolspeler Leonardo DiCaprio gaat als goddeloze stockbroker Jordan Belfort all-out: tierend, bellend en snuivend werkt hij zijn weg omhoog in de aandelenhandel tot het geld de spuitgaten uitloopt. DiCaprio haalt alles uit de kast en krijgt daar in de drie uur die de film duurt alle ruimte voor. Hoogtepunten zijn de toespraken aan zijn verkopers en de drugtrip na een trits zware quaalude pillen (methaqualon). Bij de laatste bleef ik er in. De film had wat dat betreft beter “Fear and Loathing on Wall Street” geheten. En de Australische nieuwkomer Margot Robbie als Belforts trophy wife, topcasting.
Eind van de maand gaat in Nederland American Hustle van David Russell in premiere met onder andere Christian Bale, Bradley Cooper, Amy Adams en Jennifer Lawrence. Krijgt ook 5 sterren van mij. Net als zijn vorige film, Silver Linings Playbook. Als Russell zo door blijft gaan, kan hij Scorsese nog wel eens naar de kroon gaan steken.

Ook gezien:
The Wolverine **
Don Jon ***
Captain Phillips ****
The Hobbit: The Desolation of Smaug ****
Rush ****
Drinking Buddies ***
Lone Survivor ***
American Hustle *****
Thor: The Dark World ***
The Hunger Games: Catching Fire ****

De Nieuwe Wildernis ****

De Nieuwe Wildernis

De mooiste kop die ik tegenkwam bij eerdere recensies was “Planet Earth in de polder”. Die vat De Nieuwe Wildernis treffend samen. Het knappe aan de beste natuurfilm uit de Nederlandse filmgeschiedenis voor zover ik die ken, is dat hij je doet realiseren dat er hier in ons dichtbevolkte land wel degelijk oernatuur kan bestaan. Natuur die niet is gecultiveerd en met rust gelaten wordt. De schoonheid die dat oplevert. En dat je niet per se bij de BBC moet zijn om dat met veel gevoel en de nieuwste technologie in beeld te brengen.

De film volgt het ecosysteem van de Oostvaardersplassen, een kleine reep vergeten polderland tussen Almere en Lelystad aan het IJsselmeer. Je vindt er grasland, moeras, waterpartijen met riet en aan de rand bos. Slechts 12 bij 5 kilometer. En toch woont er de grootste kudde wilde paarden (koniks) in Europa, een van de grootste roedels edelherten, vossen die overdag durven te jagen, duizenden ganzen en het eerste koppel zeearenden dat in Nederland broedt sinds de middeleeuwen.

Vanavond is het eerste deel van de tv-bewerking uitgezonden op Ned1. Deel 2 en 3 zijn op respectievelijk 18 en 25 december. In de kerstvakantie wordt de serie herhaald. De film draait ook nog her en der in de bioscoop. Ga ‘m sowieso zien. Je zult versteld staan hoe mooi Nederlandse natuur kan zijn.

Prisoners *****

Prisoners

Mocht je denken dat Prisoners een Amber Alert tearjerker is, dan kan ik je geruststellen: deze film van Canadees Denis Villeneuve is een thriller van de bovenste plank. De setting is twee gezinnen in een buitenstadje, net boven modaal, die Thanksgiving met elkaar vieren. De jongste dochters uit elk gezin gaan tijdens de voorbereidingen even buiten spelen en komen niet meer terug. We zien kort daarvoor een verdachte camper in de wijk rondrijden. Die camper wordt al snel gevonden door de detective die op de zaak is gezet. De bestuurder is niet helemaal honderd en wordt vrijgelaten door gebrek aan bewijs. Een van de vaders neemt daarop het recht in eigen hand en ontvoert de jongeman van de camper. De tijd dat de meisjes zijn vermist zijn van uren dagen geworden en de vader wordt wanhopig. Hoe ver zou jij gaan in zo’n situatie?
Er volgen nog diverse plottwists maar die moet je vooral zelf zien. Ik ben in tijden niet zo geboeid geweest door een film. Het acteerwerk van Hugh Jackman (als vader), Jake Gyllenhaal (als detective) en eigenlijk de hele cast is sterk. Villeneuve weet alles en iedereen in de juiste dosis en timing voort te stuwen naar de ontknoping. Vergelijkingen met regisseur David Fincher en diens films als Se7en en Zodiac mag je gerust maken, daar doet Prisoners niet veel voor onder. De filmmuziek van Jóhann Jóhannsson en in het bijzonder de cinematografie van Roger Deakins, die veel met de Coen boers werkt, zijn Oscars-materiaal.

Ook gezien:
The Iceman ***
The Great Gatsby **
The Internship *
The Bling Ring ***
The Is The End **
Elysium ***
Girl Most Likely **
The World’s End ****
Pacific Rim ***
The Lone Ranger ***

Gravity *****

Gravity

Ik ben in de ruimte geweest. Echt. Nou oké, bijna echt dan. Het is in elk geval het idee dat ik meeneem na het zien van Alfonso Cuaróns Gravity. Ik ben in de ruimte geweest. En we hebben er niks te zoeken. Het leven is al kwetsbaar genoeg.
    Het verhaal van deze rollercoaster is even simpel als sterk: twee astronauten proberen naar aarde terug te keren nadat hun shuttle is verwoest door langsscherend ruimtepuin. De film is een tijd in de maak geweest. Eerst was Angelina Jolie aan boord voor de vrouwelijke hoofdrol, toen Scarlett Johansson, Natalie Portman en het is uiteindelijk Sandra Bullock geworden. De mannelijke bijrol was aanvankelijk voor Robert Downey Jr. maar ging naar George Clooney. Goeie keuzes want ze spelen de sterren van de hemel.
    Gravity is schitterend geschoten. Echt, ik heb nog nooit een film als deze gezien. De hyperrealistische ruimtescenes met continu de aarde op de achtergrond zijn adembenemend en tegelijkertijd een perfect decor voor fobische spanning. Meteen in het begin van de film gaat het al mis. Bullock dreigt hevig tollend af te drijven de ruimte in. Haar zuurstof is bijna op en dan valt de radioverbinding met Clooney ook nog weg. Ze is reddeloos verloren. Paniek. Da’s het knappe aan Gravity: dan weer zit je in Bullocks helm en krijg je het Spaans benauwd, het volgende moment zie je haar van een afstandje in haar kwetsbare ruimtepakje zweven, moederziel alleen, met in de verte een stipje van hoop. (Ik zal niks verklappen hoor.)
    Ik kan nog honderden woorden schrijven, bijvoorbeeld over de waanzinnige filmtechnieken waarmee ze gewichtsloosheid zo goed hebben kunnen nabootsen, maar ga deze film vooral zelf zien. Je zit 90 minuten op het puntje van je stoel. Ik had loodzware benen toen ik de bioscoop uitliep, blij om weer op aarde te zijn.
    Gravity gaat op 3 oktober in première. Meer over de technologie van de film in Bright Magazine #54 dat een week later verschijnt. Tof interview ook bij HuffPo met Cuarón.